ხშირად გვგონია, რომ კარმა გარედან მოვლენილი სამაგიეროა, თუმცა რეალობა ბევრად უფრო ბიოლოგიურია. ახალი ფსიქოლოგიური ხედვა გვთავაზობს თეორიას, რომ ჩვენი სხეული და ნერვული სისტემა ყველა ჩვენს მანიპულაციასა და ტყუილს აღრიცხავს. როდესაც სხვისთვის ბოროტება გვსურს, ჩვენს სხეულში დაძაბულობისა და შიშის სპირალს ვრთავთ, რაც საბოლოოდ ჯანმრთელობაზე, აღქმასა და ცხოვრების ხარისხზე აისახება.
კარმა არ ნიშნავს იმას, რომ სამყარო სადღაც ზის, იწერს, ვინ ჩაიდინა სიკეთე თუ ბოროტება და შემდეგ ჯილდოებსა თუ სასჯელებს არიგებს. მას ეს არ ადარდებს. ყველაფერი ბევრად უფრო ნატიფია: რეალურად მნიშვნელობა აქვს იმ შინაგან სპირალს, რომელსაც თავადვე ქმნი შენი ქმედებებით, ფიქრებით, იმით, რასაც მალავ და იმით, რაშიც ვიბრირებას ირჩევ.
აქ შემოდის ჩვენი ბიოლოგია. ნერვული სისტემა ბევრად მეტს აღირიცხავს, ვიდრე ჩვენ გვინდა ვაღიაროთ. როდესაც ვიტყუებით, ვმანიპულირებთ, სხვას ვტკენთ ან ჩვენი შინაგანი სიმართლის წინააღმდეგ მივდივართ, სხეულმა ეს იცის.
მაშინაც კი, თუ გონება ამართლებს, ეგო მიზეზებს პოულობს და გარედან ვერავინ ხედავს. შიგნით იწყება დაძაბულობის წარმოქმნა, ირთვება თავდაცვა, გროვდება შფოთვა, ხოლო ემოციური სისტემა საბოლოოდ შიშის, კონტროლის, დანაშაულის გრძნობის, სირცხვილის ან ფარული აგრესიის რეჟიმში გადადის.
აი, ეს არის სპირალი. არა ზემოდან მოვლენილი სასჯელი, არა რომელიმე არსების მიერ გამოგზავნილი დარტყმა და არც კანონი, რომელიც თვალს გადევნებს. ეს არის უბრალოდ შინაგანი რეალობა, რომლის ტარებასაც საკუთარი სხეულით იწყებ. ასევე, როდესაც ვირჩევთ აკეთოთ სუფთა სიკეთე, ფარული თამაშების, საჭიროებებისა და რაღაცის დამტკიცების სურვილის გარეშე, ჩვენში სხვა რამ იწყებს ორგანიზებას. ჩნდება მეტი სიმშვიდე, მეტი თანმიმდევრულობა, მეტი შინაგანი სიცხადე, ნერვული სისტემა კი ომის ნაცვლად უსაფრთხოებას გრძნობს.
ამიტომ, კარმა არ არის კანონი, ის უფრო დროში შექმნილი ემოციური მდგომარეობაა. მისი მოდელირება შესაძლებელია ჩვენი განზრახვებით, არჩევანითა და იმით, თუ როგორ ვიმეორებთ გარკვეულ აზრებს, ემოციებსა და ქცევებს. სამყაროს „არ ადარდებს“ სიკეთეს აკეთებ თუ ბოროტებას. ის მხოლოდ მხარს უჭერს იმ ენერგიას, რომელსაც ადამიანი შინაგანად კვებავს. ეს ენერგია კი, დროთა განმავლობაში, იწყებს გამოვლინებას სხეულში, აღქმაში, რეაქციებში, სახსრების ტკივილსა და იმ რეალობაში, რომელშიც ადამიანს უწევს ცხოვრება.
აქედან მოდის ისეთი ფრაზები, როგორიცაა: „კარმა თავის დროს მოვა“, „ბორბალი ტრიალებს“ ან „რასაც დასთეს, იმას მოიმკი“. მაგრამ, შესაძლოა, ჭეშმარიტი კარმა არა სასჯელზე, არამედ არჩევანზეა. იმაზე, თუ როგორ აყალიბებს თითოეული არჩევანი შენს ნერვულ სისტემას, ემოციებს, აღქმასა და ცხოვრების მიმართულებას.
ამიტომ, ნუ იძიებ შურს და ნუ უსურვებ ბოროტებას მას, ვინც გგონია, რომ დაგიშავა. რადგან იმ მომენტში, როდესაც შურისძიებაში შედიხარ, ხვდები ისეთივე სპირალში, როგორშიც ის იმყოფება. დაინახე ეს მახე და არ აჰყვე იმავე მოძრაობას. შურისძიება ქმნის დაძაბულობას, სიძულვილი კი დამოკიდებულებას, ხოლო ბოროტების დაბრუნების სურვილი ბიოლოგიურად და ემოციურად გადაგაჯაჭვებს ზუსტად იმასთან, რისი დაძლევაც გინდა.
ამრიგად, იყავი ყურადღებით, იყავი ფხიზლად, იქონიე მოთმინება, აირჩიე გონივრულად და განერიდე შურისძიების გარეშე. რადგან კარმა არ არის კანონი, ის არის გაუცნობიერებელი არჩევანი, რომელსაც პრიმიტიულზე უფრო ძველი ფესვები აქვს. მას შენში არსებული „ცხოველის“ გადარჩენის ინსტინქტებში აქვს ფესვები, დედამიწაზე არსებული სიცოცხლის მილიარდობით წლებში. ნუ მისცემ სხვის საქციელს უფლებას, მართოს შენი შინაგანი სპირალი.
