ზაფხულში ბევრი მშობელი ბავშვის რამდენიმე დღით ან კვირით მთაში წაყვანას ამჯობინებს. სუფთა ჰაერი, ნაკლები ხმაური, ბუნებაში ხანგრძლივი სეირნობა და აქტიური დღის რეჟიმი ბავშვის ორგანიზმისთვის სასარგებლო გარემოს ქმნის.
მაგრამ კონკრეტულად რა ხდება ამ დროს ბავშვის ორგანიზმში და რა ეფექტი შეიძლება გაჰყვეს მას ქალაქში დაბრუნების შემდეგ?
უპირველესად, მთაში ყოფნისას ბავშვს ხშირად ეცვლება ყოველდღიური რეჟიმი. ქალაქში გატარებული დროისგან განსხვავებით, ბავშვი უფრო მეტ დროს ატარებს გარეთ, მოძრაობს, სეირნობს, თამაშობს და ნაკლებად არის ეკრანებთან. ეს ყველაფერი პირდაპირ უკავშირდება ფიზიკურ აქტივობასა და ძილის ხარისხს.
ძილიც ერთ-ერთი ყველაზე შესამჩნევი ცვლილებაა. ბუნებაში გატარებული აქტიური დღე, დღის სინათლე და შედარებით მშვიდი გარემო ბავშვისთვის ძილის რეჟიმის მოწესრიგებას უწყობს ხელს. თუ მთაში ყოფნისას ბავშვი კარგად იძინებს და რეგულარულად ისვენებს, ეს ჩვევა ქალაქში დაბრუნების შემდეგაც შეიძლება გარკვეული პერიოდის განმავლობაში შეინარჩუნოს.
მთაში ჰაერის ხარისხი კონკრეტულ ადგილსა და სეზონზეა დამოკიდებული, თუმცა ქალაქის სატრანსპორტო გამონაბოლქვისა და სხვა დაბინძურების წყაროებისგან მოშორებით ყოფნა ბავშვის სასუნთქ სისტემაზე ნაკლები დაბინძურებული ჰაერის ზემოქმედებას ნიშნავს.
ამასთან, მნიშვნელოვანია, არ შევქმნათ მითი, თითქოს მთაში ყოფნის რამდენიმე დღე ორგანიზმს სამუდამოდ „ასუფთავებს“. ბავშვის ორგანიზმი არ აგროვებს მთის ჰაერის მარაგს, რომელიც შემდეგ ქალაქში თან მოჰყვება. უფრო სწორი იქნება ვთქვათ, რომ დასვენების პერიოდში ორგანიზმი იღებს განსხვავებულ გარემოს — მეტ მოძრაობას, ბუნებაში ყოფნას, დასვენებასა და ზოგჯერ უკეთეს ძილს.
და რას „ჩამოაქვს“ ბავშვს ქალაქში?
თუ მთაში გატარებული დღეები სწორად არის ორგანიზებული, ბავშვს ქალაქში შეიძლება „გამოჰყვეს“ რამდენიმე სასარგებლო ჩვევა:
⏺ უფრო მოწესრიგებული ძილის რეჟიმი;
⏺ მეტი ფიზიკური აქტივობის სურვილი;
⏺ ბუნებაში სეირნობის ჩვევა;
⏺ ეკრანთან ნაკლები დროის გამოცდილება;
⏺ უკეთესი მადა და ყოველდღიური რეჟიმი;
⏺ დასვენებისა და ენერგიის აღდგენის ეფექტი.
ეს შედეგები უფრო მეტად ცხოვრების რეჟიმის ცვლილებას უკავშირდება, ვიდრე თავად სიმაღლეს.
თუმცა, რაც უფრო მაღალია მთა, მით მეტი სიფრთხილეა საჭირო
მაღალმთიან ადგილებში ჰაერის წნევა და ჟანგბადის ხელმისაწვდომობა მცირდება. ბავშვებიც ისევე მგრძნობიარენი არიან სიმაღლის ზემოქმედების მიმართ, როგორც მოზრდილები. განსაკუთრებით მაღალი სიმაღლის შემთხვევაში სწრაფმა ასვლამ შესაძლოა გამოიწვიოს თავის ტკივილი, დაღლილობა, მადის დაკარგვა, გულისრევა ან ძილის ცვლილება.
ამიტომ „რაც უფრო მაღალი მთა, მით უფრო სასარგებლო ჰაერი“ — სწორი მიდგომა არ არის. თუ ოჯახი ძალიან მაღალმთიან რეგიონში მიდის, ბავშვის ასაკისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის გათვალისწინება მნიშვნელოვანია.
მთაში დასვენება ბავშვისთვის შეიძლება იყოს არა მხოლოდ სასიამოვნო, არამედ კარგი შესაძლებლობაც, რომ რამდენიმე დღით შეიცვალოს მისი ცხოვრების რიტმი. მეტი მოძრაობა, ბუნებაში ყოფნა, სუფთა გარემო, დღის სინათლე და ხარისხიანი ძილი — სწორედ ეს არის ის „ბარგი“, რომელიც ბავშვს ქალაქში დაბრუნების შემდეგ შეიძლება რეალურად გაჰყვეს.
მთის ჰაერი პირდაპირი მნიშვნელობით ქალაქში ვერ ჩამოჰყვება, მაგრამ მთაში მიღებული დასვენების ეფექტი და ჯანსაღი ჩვევები ნამდვილად შეიძლება დარჩეს.
⭕ ასევე დაგაინტერესებთ:
