აქსესუარები ჩვენი მტრები არ არიან - ისინი უბრალოდ სიგნალებია. ხშირად ყველას გვჭირდება მცირე „ბრონი“, რომ თავი დაცულად ვიგრძნოთ. მაგრამ უნდა გვახსოვდეს: სტილი არ არის მცდელობა, დავაჯეროთ სხვები ჩვენს ღირებულებაში. ის გზა უნდა იყოს, რომლითაც გამოხატავ იმას, ვინც უკვე ხარ, თავდაჯერებული, მშვიდი და ნამდვილი.
მზის სათვალე, რომელსაც არ იხსნით არც შენობაში
სათვალე, რა თქმა უნდა, პრაქტიკული და მოდურია, მაგრამ ზოგჯერ ის ემოციურ ფარს ემსგავსება. ფსიქოლოგების თქმით, სათვალე შეიძლება გახდეს „ემოციური ფარდა“ - გზა, რომ თავი აარიდო მზერას, არ აჩვენო ემოციები და შეინარჩუნო კონტროლი.
ტანსაცმელი დიდი ლოგოებით
ბრენდული ქამრები, ჩანთები ან ფეხსაცმელი უზარმაზარი ლოგოთი თითქოს ყვირის: „მე სტატუსი მაქვს!“ თუმცა ფსიქოლოგები ამბობენ, რომ ზედმეტი ბრენდულობის დემონსტრირება ხშირად თვითშეფასების დაბალ დონეს მალავს.
ყურსასმენები, ყველგან
ყურსასმენები ქალაქის სტილის ნაწილია, მაგრამ ხშირად ისინი „მსოფლიოსგან დაცვის“ საშუალებად იქცევა. ბევრი ადამიანი მათ ატარებს არა მხოლოდ მუსიკისთვის, არამედ იმისთვის, რომ არავინ მიეკაროს. ეს ქმნის უხილავ ბარიერს, თითქოს ამბობ: „ნუ მომმართავ.“
მძიმე საათი, როგორც წარმატების სიმბოლო
საათი შეიძლება იყოს სტატუსის ნიშანი, მაგრამ როცა ის ფოტოებში და შეხვედრებზე მუდმივად „გამოიფინება”, საქმე შესაძლოა თვითდამტკიცების საჭიროებაში იყოს. ფსიქოლოგების აზრით, მძიმე ან დიდ საათებს ხშირად ატარებენ ისინი, ვინც ცდილობენ გარედან მიიღონ ის აღიარება, რაც შინაგანად აკლიათ. ატარე საათი მხოლოდ საკუთარი კომფორტისთვის, არა იმისთვის, რომ სხვებმა შენიშნონ.
ქუდი ან კეპი, რომელიც სულ თავზეა
ხანდახან თავსაფარი ან ქუდი ნამდვილად გვიცავს მზისგან, მაგრამ ხშირად ისინი შეფარვის საშუალებად იქცევა. ხალხი მათ იყენებს იმისთვის, რომ დამალოს დაღლილობა, დაუკმაყოფილებლობა გარეგნობით ან უბრალოდ შიში გახდეს ზედმეტად შესამჩნევი. როცა აქსესუარი ყოველდღიურ „ბრონად“ იქცევა, ეს სიგნალია, რომ არ გყოფნის შინაგანი თავისუფლება.
