საქართველოს დედაქალაქი, თბილისი, ქვეყნის დამოუკიდებლობის შემდეგ არაერთ მნიშვნელოვან დემოგრაფიულ ცვლილებას განიცდიდა. ბოლო სამი ათწლეულის განმავლობაში მოსახლეობის რაოდენობაზე გავლენა მოახდინა ეკონომიკურმა კრიზისებმა, მიგრაციამ და ურბანიზაციის ტენდენციებმა.
1990-იანი წლები – მკვეთრი კლება საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, 1990-იან წლებში, თბილისის მოსახლეობა მნიშვნელოვნად შემცირდა. მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობა და სოციალური პრობლემები აიძულებდა ათასობით ადამიანს დაეტოვებინა ქვეყანა. იმ პერიოდში დედაქალაქის მოსახლეობა დაახლოებით 1.3 მილიონიდან 1.1 მილიონამდე შემცირდა.
2000-იანი წლები – სტაბილიზაცია და ნელი ზრდა 2000-იან წლებში ვითარება შედარებით დასტაბილურდა. ეკონომიკის ნაწილობრივმა აღდგენამ და ინფრასტრუქტურის განვითარებამ შეანელა მიგრაცია. მოსახლეობის რაოდენობა ამ პერიოდში დაახლოებით 1.1–1.2 მილიონს შორის მერყეობდა.
2010-იანი წლები – ურბანიზაციის ზრდა 2010-იანი წლებიდან თბილისში მოსახლეობის ზრდა კვლავ გააქტიურდა. რეგიონებიდან დედაქალაქში გადმოსვლა, სამუშაო შესაძლებლობებისა და განათლების ხელმისაწვდომობის გამო, მნიშვნელოვნად გაიზარდა. მოსახლეობა 1.2 მილიონს გადააჭარბა და ზრდის ტენდენცია შეინარჩუნა.
2020-იანი წლები – თანამედროვე ტენდენციები ბოლო წლებში, განსაკუთრებით პანდემიის შემდეგ, თბილისი კვლავ იზიდავს როგორც საქართველოს რეგიონებიდან, ისე უცხოეთიდან ჩამოსულ ადამიანებს. სხვადასხვა მონაცემით, დედაქალაქის მოსახლეობა უკვე დაახლოებით 1.3 მილიონს უახლოვდება. პარალელურად იზრდება საცხოვრებელი პროექტები და ინფრასტრუქტურული დატვირთვა. დასკვნა დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში თბილისმა დემოგრაფიული ვარდნიდან ეტაპობრივ ზრდამდე რთული გზა გაიარა. დღეს დედაქალაქი კვლავ ქვეყნის მთავარი მიზიდულობის ცენტრად რჩება, რაც მოსახლეობის ზრდის მთავარ ფაქტორად მიიჩნევა.
⭕ ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕ წაიკითხეთ ეს მადლიერება გულით: ეზოთერიკოსი დედამიწის საერთაშორისო დღეზე წერს
⭕ „თქვა უგუნურმა გულსა შინაა თვისაა — არ არისო ღმერთი“ - რას ამბობს დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე
