გამოცემა The Guardian-ი აქვეყნებს სტატიას იშვიათი და ნაკლებად შესწავლილი მდგომარეობის შესახებ, რომელსაც სხეულის ქრონიკული სუნი B.O. ეწოდება. ეს პრობლემა ათასობით ადამიანს აიძულებს იცხოვროს სოციალურ იზოლაციაში, მუდმივ სტრესსა და სირცხვილის გრძნობაში.
საზოგადოებაში გავრცელებული მცდარი შეხედულების საპირისპიროდ, სხეულის ქრონიკული სუნი უსუფთაობით არ არის გამოწვეული. ამ მდგომარეობის მქონე ადამიანები ხშირად დღეში რამდენჯერმე იბანენ, იცვლიან ტანსაცმელს და იყენებენ ათობით სხვადასხვა დეოდორანტს, თუმცა შედეგი მაინც არ აქვთ.
რა იწვევს ამ პრობლემას?
მეცნიერის, ბელგიის გენტის უნივერსიტეტის მკვლევარ კრის კალევაერტის განმარტებით, ოფლი თავად უსუნოა - სუნი წარმოიქმნება მაშინ, როდესაც კანზე არსებული ბუნებრივი ბაქტერიები საოფლე ჯირკვლების მიერ გამოყოფილ ნივთიერებებს შლიან. ბრომჰიდროზის დროს ეს პროცესი შეიძლება დარღვეული იყოს.
ბრომჰიდროზის დროს უსიამოვნო სუნი, როგორც წესი, კანის ბუნებრივ ბაქტერიებსა და საოფლე ჯირკვლების მიერ გამოყოფილ ნივთიერებებს შორის ურთიერთქმედების შედეგად წარმოიქმნება. სპეციალისტების განმარტებით, მდგომარეობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს საოფლე ჯირკვლების აქტივობასთან, კანის მიკრობიომის ცვლილებასთან, მეტაბოლურ დაავადებებთან, ჰორმონულ ცვლილებებთან ან გარკვეული მედიკამენტების მიღებასთან.
სტატიაში მოყვანილია 66 წლის ჰაიათის ისტორია, რომელსაც ეს პრობლემა ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში ჰქონდა. მდგომარეობა მენოპაუზის პერიოდში, საკვერცხის ამოღების შემდეგ, განვითარდა და ჭარბ ოფლიანობასაც დაერთო. ქალი იხსენებს, რომ საზოგადოებრივ ტრანსპორტში ადამიანები მისგან დისტანცირდებოდნენ, ცხვირს იფარებდნენ და ზოგჯერ სიტყვიერადაც შეურაცხყოფდნენ.
მისი თქმით, მდგომარეობამ იმდენად შეცვალა ყოველდღიურობა, რომ საზოგადოებრივ ტრანსპორტს თავს არიდებდა, მოგვიანებით კი მანქანა იყიდა და ფრენისას დამატებით სივრცისთვის ბიზნესკლასსაც ირჩევდა.
სპეციალისტები ამბობენ, რომ ბრომჰიდროზის მქონე ადამიანები ხშირად უფრო მეტადაც ზრუნავენ ჰიგიენაზე, რადგან მუდმივად ეშინიათ, რომ სხვები უსიამოვნო სუნს შეამჩნევენ. თუმცა ზედმეტმა დაბანამ და აგრესიული საშუალებების ხშირ გამოყენებამ შესაძლოა კანის მიკრობიომის ბალანსი კიდევ უფრო დაარღვიოს.
მძიმე ფსიქოლოგიური და სოციალური შედეგები
პაციენტები ჰყვებიან, რომ ეს პრობლემა პირდაპირ ანგრევს მათ კარიერას, პირად ურთიერთობებსა და ფსიქიკურ ჯანმრთელობას. ბევრი მათგანი სრულიად უარს ამბობს საზოგადოებრივ ადგილებში გამოჩენაზე, საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მგზავრობასა და ოფისში მუშაობაზე.
აღსანიშნავია, რომ სამედიცინო სფერო ამ პრობლემას ხშირად არასერიოზულად აღიქვამს. პაციენტებს ექიმებისგან ხშირად ესმით ბანალური რჩევები, „უფრო ხშირად დაიბანეთ“, რაც მათ იმედგაცრუებას კიდევ უფრო აღრმავებს.
ექიმები და ჯანდაცვის საზოგადოებრივი აქტივისტები მოუწოდებენ სამეცნიერო საზოგადოებას, მეტი ყურადღება და რესურსი დაუთმონ მეტაბოლური დარღვევების კვლევას, რათა ამ მდგომარეობის მქონე ადამიანებისთვის ეფექტური მკურნალობის გზები მოიძებნოს.
