როდესაც ყოველდღიურ და სრულიად უსაფრთხო სიტუაციებში უეცრად გეფიქრებათ, რომ რაღაც ფატალური შეიძლება მოხდეს, ეს არა პათოლოგიის, არამედ თქვენი ტვინის გადაჭარბებული მზრუნველობის ნიშანია.
ჩვენი ნერვული სისტემის მთავარი ამოცანა გადარჩენაა, რის გამოც მილიონობით წლის განმავლობაში ჩამოყალიბდა ე.წ. ნეგატივის მიკერძოება.
ტვინი საფრთხეს, რისკსა და ტკივილს ავტომატურად უფრო დიდ ყურადღებას აქცევს, ვიდრე პოზიტიურ გარემოებებს. ამას ემატება ენერგიის დაზოგვის სურვილიც, რადგან უარყოფითი სცენარების წინასწარ განხილვა გონებისთვის მზა სტრატეგიაა, რათა არაპროგნოზირებად გარემოში თავი დაცულად იგრძნოს.
შიშის ეს ტალღა სინამდვილეში შინაგანი განგაშის სისტემის ზედმეტი მგრძნობელობაა. გონება ცდილობს წინასწარ გათვალოს ყველაზე ცუდი და ამით დაიცვას ადამიანი მოულოდნელობისგან, თუმცა ამ გადაჭარბებული მზადყოფნის პროცესში რეალურ რისკსა და უბრალო წარმოსახვას შორის ზღვარი დროებით იშლება. თავიდან ეს ყველაფერი მხოლოდ ტვინის თავდაცვითი და ბუნებრივი მექანიზმია, თუმცა თუ ასეთი დამცავი რეაქცია ზედმეტად გააქტიურდება და ქრონიკულ ხასიათს მიიღებს, ის შესაძლოა სრულფასოვან შფოთვით აშლილობად ან ფობიად ჩამოყალიბდეს.
როდესაც ტვინი ვეღარ თიშავს მუდმივი განგაშის რეჟიმს, უსაფრთხოების ეს ინსტინქტი ნელ ნელა იწყებს ადამიანის ყოველდღიურობის შეზღუდვას და თავადვე იქცევა იმ მთავარ პრობლემად, რომლისგან თავის დაცვასაც გონება ცდილობდა.
ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕„მკაცრი ჭეშმარიტებები ადამიანების შესახებ“ - რას წერს ფსიქოლოგი
⭕„ყველაფერს ნუ ენდობი და უაზრო კამათში ნუ ჩაერთვები...“ - 9 აგვისტოს ასტროლოგიური პროგნოზი
