ცნობილი ნუტრიციოლოგი და კვების ფსიქოლოგი ნატა გაგუა, რომელიც ამბობს, რომ წონის კლება ნებისყოფის გამომუშავება კი არა, მოქნილი სისტემის შექმნაა, სოციალურ ქსელში ახალ პოსტს ავრცელებს და ამბობს, რომ საკუთარ თავთან დიალოგი გავლენას ახდენს არა მხოლოდ ჩვენს განწყობაზე, არამედ იმაზეც, თუ როგორ აღვიქვამთ საკუთარ გამოცდილებასა და ცხოვრებას:
„შინაგანი დიალოგი ჩვენი ყველაზე ხანგრძლივი ურთიერთობაა.
როგორ ვესაუბრებით საკუთარ თავს, როცა ფიქრები მოსვენებას არ გვაძლევს?
საკუთარ თავთან დიალოგი გავლენას ახდენს არა მხოლოდ ჩვენს განწყობაზე, არამედ იმაზეც, თუ როგორ აღვიქვამთ საკუთარ გამოცდილებასა და ცხოვრებას.
1. „აზრი ფაქტი არ არის“.
როცა შიში ან თვითკრიტიკა გვეუფლება, ერთი წუთით შევჩერდეთ და საკუთარ თავს ვკითხოთ: „ეს ფაქტია თუ შიში, რომელსაც სიმართლედ მივიჩნევ?“.
გონება ზოგჯერ შესაძლო საფრთხეს ისე წარმოგვიდგენს, თითქოს ის უკვე მომხდარი რეალობა იყოს. მაგრამ აზრი ფაქტი არ არის და ძლიერი განცდაც ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ჩვენი ინტერპრეტაცია სწორია.
ემოციებს მოსმენა და გააზრება სჭირდებათ, თუმცა მათთან დაკავშირებული ყველა აზრის უპირობოდ დაჯერება აუცილებელი არ არის.
2. „ვირჩევ მოქმედებას“.
„მინდა, რომ ჩემი ცხოვრება შეიცვალოს“ სურვილია.
„ვირჩევ, დღეს ერთი კონკრეტული ნაბიჯი გადავდგა“ უკვე გადაწყვეტილებაა.
სურვილი ცვლილების შესაძლებლობას გვიხატავს, არჩევანი კი მოქმედებისკენ გვიბიძგებს. ყველაფრის ერთ დღეში შეცვლა საჭირო არ არის. საკმარისია ერთი გააზრებული ნაბიჯი, რომელსაც დღესვე გადავდგამთ.
ცვლილება იწყება მაშინ, როცა სურვილს კონკრეტულ მოქმედებას ვუკავშირებთ.
3. „ვაკეთებ ჩემს ნაწილს და ვენდობი ცხოვრებას“.
ყველაფრის კონტროლი არ მჭირდება იმისთვის, რომ ცხოვრებას ვენდო. ვაკეთებ იმას, რაც ჩემზეა დამოკიდებული, და ვსწავლობ იმის მიღებასაც, რისი შეცვლა ან წინასწარ განსაზღვრა არ შემიძლია.
ეს პასიურობა არ არის. ეს ძალების გონივრული განაწილებაა: პასუხისმგებლობა იმაზე, რისი შეცვლაც შემიძლია, და მიღება იმისა, რაც ჩემს კონტროლს მიღმაა.
4. „შემიძლია ვაპატიო და აღარ დავბრუნდე“.
პატიება არ მავალდებულებს, დავივიწყო ან გავამართლო ის, რაც მატკინეს.
ზოგჯერ შემიძლია ადამიანს ვაპატიო და ამავე დროს აღარ დავუბრუნდე ურთიერთობას, რომელიც ჩემთვის საზიანო აღმოჩნდა.
პატიება და ურთიერთობის გაგრძელება ერთი და იგივე არ არის. შემიძლია თანდათან შევამცირო წარსულის ტკივილის გავლენა ჩემს ცხოვრებაზე და ამავე დროს საკუთარი საზღვრები დავიცვა.
სიმშვიდისა და პირადი საზღვრების დაცვა ემოციური სიმწიფის ნაწილია.
5. „ვუშვებ შესაძლებლობას, რომ ყველაფერი უკეთესად იყოს“.
მომავალი გარანტირებული არ არის, მაგრამ არც უარყოფითი სცენარია წინასწარ გადაწყვეტილი.
იმედი შედეგს არ მპირდება, თუმცა შესაძლებლობების დანახვაში მეხმარება. როცა მხოლოდ წარუმატებლობას ველოდები, შეიძლება ვეღარც შევამჩნიო ის გზები, რომლებიც მიზნამდე მიმიყვანს.
არ მჭირდება დავიჯერო, რომ ყველაფერი აუცილებლად კარგად დასრულდება. საკმარისია დავუშვა, რომ მოვლენები შეიძლება იმაზე უკეთ განვითარდეს, ვიდრე ახლა წარმომიდგენია.
6. „ჩემს ყურადღებას საკუთარ ცხოვრებას ვუბრუნებ“.
ეს ნიშნავს, რომ მთელ ემოციურ რესურსს აღარ ვხარჯავ სხვისი შეფასებების, ძველი წყენისა და დასრულებული საუბრების გონებაში უსასრულოდ განმეორებაზე.
წარსულს ვერ შევცვლი, მაგრამ შემიძლია შევცვალო ის, თუ როგორ ვუყურებ მას დღეს.
წარსული ჩემი ისტორიაა, მაგრამ არა განაჩენი, რომელიც ჩემს აწმყოს განსაზღვრავს.
ეს ფრაზები გვახსენებს, რომ ყოველთვის ვერ ვაკონტროლებთ ჩვენს აზრებსა და ემოციებს, მაგრამ შეგვიძლია შევცვალოთ მათთან ჩვენი დამოკიდებულება.
საკუთარ თავთან ჯანსაღი ურთიერთობა ნიშნავს:
• საკუთარი შეცდომების დანახვას თვით დამცირების გარეშე;
• სხვისთვის პატიებას საკუთარი საზღვრების დაკარგვის გარეშე;
• მომავლის მიღებას მისი სრული კონტროლის მცდელობის გარეშე“, - წერს ნატა გაგუა.
ასევე დაგაინტერესებთ:
