მინეროლოგი, ეზოტერიკოსი თამარ იოსელიანი სოციალურ ქსელში მორიგ საინტერესო პოსტს აქვეყნებს, სადაც ხსნის, როგორ უხმობს გვარი უნარების მქონე სულს, რათა გვარში დაიბადოს არაჩვეულებრივი ბავშვი.
მისი თქმით, გვარი მხოლოდ თაობათა ჯაჭვი არ არის. ეს ცოცხალი სისტემაა, რომელსაც შეუძლია გაჭედვის (გაჩერების) შეგრძნება:
„როგორ უხმობს გვარი უნარების მქონე სულს, რათა გვარში დაიბადოს არაჩვეულებრივი ბავშვი.
ზოგჯერ ადამიანი ბავშვობიდანვე ცხოვრობს განცდით, თითქოს მას წინასწარ ელოდნენ. არა უბრალოდ დაბადება უხაროდათ — თითქოს იცოდნენ, რომ ის აუცილებლად მოვიდოდა. ეს შეგრძნება სიტყვებით რთულად აიხსნება.
ის არ არის ხმამაღალი ნათქვამი.
უფრო ჰგავს შინაგან მეხსიერებას, რომელიც სიჩუმეში იღვიძებს.
ოდესმე დაგიჭერიათ თავი იმ ფიქრზე, რომ თქვენი ცხოვრება პირველ ჩასუნთქვამდე ბევრად ადრე დაიწყო?
რატომ სჭირდება გვარს უნარების მქონე სულები?
გვარი მხოლოდ თაობათა ჯაჭვი არ არის. ეს ცოცხალი სისტემაა, რომელსაც შეუძლია გაჭედვის (გაჩერების) შეგრძნება.
როდესაც ოჯახში წლების განმავლობაში ერთსა და იმავე სცენარებს იმეორებს ცხოვრება — დანაკარგები, მარტოობა, დაავადებები, მოულოდნელი ბედის გაწყვეტები — გვარი თითქოს კედელს ეჯახება. და მაშინ ჩნდება გადასვლის აუცილებლობა.
სწორედ ასეთ პერიოდებში იბადებიან სულები, რომლებიც ვერ ეწერებიან ჩვეულ წესრიგში. ისინი უფრო მგრძნობიარენი არიან, უფრო ღრმად აღიქვამენ ყველაფერს, ზოგჯერ კი ძალიან ადრე „იზრდებიან“ .
მათ უჭირთ შაბლონური ცხოვრება.
მათი დაბადების წინ ხშირად ხდება უცნაური მოვლენები:
დედებს ესიზმრებათ ბავშვები ორსულობამდე;
ოჯახში იჩენს თავს მივიწყებული საგვარეულო ისტორიები;
ჩნდება უმიზეზო მოლოდინის განცდა.
ეს არ არის მისტიკა მისტიკისთვის. ეს ის მომენტია, როცა გვარი იწყებს ხმობას. შეგიმჩნევიათ, რომ ასეთი ბავშვები ხშირად იბადებიან „არა დროულად“, „გეგმის მიღმა“, „რთულ პირობებში“? როგორ ხდება შეთანხმება გვარსა და სულს შორის.
გვარი არ უბრძანებს, ის სთავაზობს. სულს არ უჩვენებენ მომავალ ცხოვრებას — უჩვენებენ ამოცანას და თუ სული ეხმიანება, იწყება გზა.
ამიტომ უნარების მქონე ადამიანებს იშვიათად აქვთ მარტივი დასაწყისი:
რთული ბავშვობა;
მარტოობის განცდა ახლობლებს შორისაც კი;
შეგრძნება, რომ ისინი „სხვანაირები არიან“, მაგრამ ამაში არ არის სიამაყე.
ეს არ არის სასჯელი. ეს არის შესვლის პირობები. გამოცდა — გაუძლებს თუ არა. ასეთი სულები არ მოდიან კომფორტისთვის.
ისინი მოდიან მეხსიერებისთვის — იმისთვის, რომ გაახსენდეთ, ვინ არიან და რატომ არიან აქ. ხშირად მათი უნარები მაშინვე არ იჩენს თავს.
ჯერ ადამიანი გადის კრიზისს:
საკუთარი ძველი ვერსიის დაკარგვას;
განცდას, რომ ჩვეულებრივი ცხოვრება აღარ მუშაობს;
სხეულისა და ფსიქიკის უცნაურ რეაქციებს.
ბევრი შიშობს და ფიქრობს, რომ რაღაც არასწორია. მაგრამ სინამდვილეში ამ დროს ახსენდება შეთანხმება.
შეგიმჩნევიათ, რომ რაც უფრო ნაკლებად ეწინააღმდეგებით საკუთარ თავს, მით უფრო ჩნდება შიგნით მშვიდი საყრდენი? თუ საკუთარი თავი ამ ტექსტში იცანით — ეს შემთხვევითი არ არის
გვარი ზედმეტებს არ უხმობს.
ის უხმობს მათ, ვისაც შეუძლია კავშირის შენარჩუნება მაშინ, როცა ის შეიძლება გაწყდეს.
თუ გიზიდავთ გვარის, მეხსიერების, შინაგანი ძალის თემები - თუ ამ სტრიქონებში რაღაც გეხმიანებათ - ესე იგი საუბარი უკვე დაწყებულია.
ასეთი სულები ყოველთვის გარდამავალ მომენტებში მოდიან. არა სხვების გადასარჩენად, არამედ მთლიანობის დასაბრუნებლად“, - წერს თამუნა იოსელიანი.
ასევე დაგაინტერესებთ:
🎥 „სცენაზე დგომა საუკეთესო შეგრძნებაა“ - მარიამ მათიაშვილის ცეკვის ვიდეო სოცქსელს იპყრობს
