მიუხედავად იმისა, რომ ჰიდრატაცია ორგანიზმის ნორმალური ფუნქციონირებისთვის უმნიშვნელოვანესია, მედიცინაში არსებობს ისეთი ფენომენი, როგორიცაა წყლით ინტოქსიკაცია ანუ ჰიპონატრიემია.
რა იწვევს ამ მდგომარეობას და სად არის ზღვარი ნორმასა და საშიშროებას შორის?
რა არის წყლით ინტოქსიკაცია?
წყლით ინტოქსიკაცია (ჰიპონატრიემია) ვითარდება მაშინ, როდესაც ადამიანის ორგანიზმში იმაზე მეტი წყალი შედის, ვიდრე თირკმელებს მისი გადამუშავება და გამოყოფა შეუძლიათ.
შედეგად, სისხლში ნატრიუმის კონცენტრაცია კრიტიკულად მცირდება. ნატრიუმი კი არის ელექტროლიტი, რომელიც არეგულირებს სითხის ბალანსს უჯრედებში და მათ გარეთ.
როდესაც სისხლში ნატრიუმი იგზავნება, სითხე სისხლძარღვებიდან უჯრედებში იწყებს გადასვლას, რაც მათ შეშუპებას იწვევს. განსაკუთრებით საშიში ეს პროცესია თავის ტვინისთვის, რადგან ქალასშიდა წნევის მატება სიცოცხლისთვის საშიშ მდგომარეობას ქმნის.
ძირითადი სიმპტომები:
წყლის ჭარბი დოზირება შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგი ნიშნებით:
- თავის ტკივილი და თავბრუსხვევა
- გულისმრევი და პირღებინება
- ძილიანობა, სისუსტე და კუნთების სპაზმი
- მძიმე შემთხვევებში - გონების დაკარგვა, კრუნჩხვები და ტვინის შეშუპება.
როდის არსებობს რისკი?
ყველაზე ხშირად წყლით ინტოქსიკაცია გვხვდება:
ინტენსიური სპორტული ვარჯიშების დროს - როდესაც ადამიანები დიდი ოდენობით წყალს სვამენ ელექტროლიტების (მარილების) გარეშე დაკარგული ოფლის საკომპენსაციოდ.
ზოგიერთი ფსიქოლოგიური მდგომარეობისას (მაგალითად, პოლიდიპსია), როდესაც ადამიანს წყლის დალევის უკონტროლო მოთხოვნილება აქვს.
როგორ დავიცვათ ზომიერება?
სპეციალისტები გირჩევენ, რომ წყალი დალიოთ არა განრიგით ან „ძალის გამოყენებით“, არამედ წყურვილის გრძნობის მიხედვით. საშუალოდ, ჯანსაღი ზრდასრული ადამიანისთვის დღიური ნორმა ინდივიდუალურია და ის დამოკიდებულია წონაზე, ფიზიკურ აქტივობაზე და გარემო პირობებზე, თუმცა ჭარბი, უკონტროლო სითხის მიღება ორგანიზმს სარგებლის ნაცვლად ზიანს აყენებს.
⭕ ასევე დაგაინტერესებთ:
