ფოტოგრაფი გიორგი ნიკოლავა დიდი პოპულარობით სარგებლობს საზოგადოებაში. მისი აღბეჭდილი კადრები კი ხალხის სიმპათიას და სიყვარულს იმსახურებს.
ამჯერად იგი ახალ ემოციურ პოსტს აქვეყნებს, სადაც საინტერესო ისტორიას ჰყვება:
„უცნობი ბებო“
სამიოდე დღის წინ ჩემი დისშვილი ანასტასია ფოტოგრაფიით იყო გატაცებული. მობილურით ეზოში მოხეტიალე კატებს უღებდა ფოტოებს. შვიდი კატა აღბეჭდა. უცებ შემოირბინა და მითხრა:
— გიორგი, ჭიშკართან ვიღაც ბებო გეძახისო.
გარეთ გავედი. უცნობმა ბებომ ქილა გამომიწოდა — თაფლი სურდა.
— დამელოდეთ, მალე გამოგიტანთ-მეთქი, — ვუთხარი.
სახლში შევედი, მაგრამ როცა ისევ გამოვედი, ბებო აღარ ჩანდა. ქუჩის ორივე მხარეს გავიხედე — არსად იყო. გაოგნებული დავრჩი. ორი საათიც გავიდა, მაგრამ ბებო აღარ გამოჩენილა. ცოტა ხანში ანასტასია ნაღვლიანი თვალებით შემოვიდა და მითხრა:
— გიორგი, იმ ბებოს ალბათ სკლეროზი ექნება. ეტყობა, დაავიწყდა და წავიდა. ალბათ მარტო ცხოვრობს. სახლში რომ მივიდა, არავინ შეახსენა — თაფლი რატომ არ მოიტანეო.
საღამოს, სახლში რომ მივიდა, ანასტასიამ დედას უამბო ეს ამბავი.
— ძალიან შემებრალა ის მარტოხელა ბებოო, — უთქვამს.
- P.S. იმ საღამოს დიდხანს ვფიქრობდი იმ უცნობ ბებოზე. იქნებ მართლაც დაავიწყდა, ან იქნებ უბრალოდ არ უნდოდა ვინმეს შეწუხება და ჩუმად გაბრუნდა უკან. მაგრამ ანასტასიას სიტყვებმა ყველაზე მეტად დამამახსოვრა — პატარა გულმა მაშინვე იგრძნო ის, რასაც დიდები ხშირად ვერ ვამჩნევთ: სიბერის მარტოობას“, - წერს გიორგი ნიკოლავა.
⭕ ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕„ყველაზე ძლიერი საშუალება, რომ ვიყოთ ღმერთთან, არის წირვა...“ - თეოდორე გიგნაძე
