ასტროლოგი, ფსიქოლოგი და რამდენიმე წიგნის ავტორი რამაზ გიგაური, სოციალურ ქსელში სხვადასხვა ასტროპროგნოზთან ერთად საზოგადოებას ხშირად უზიარებს სასარგებლო რჩევებს.
იგი ამჯერად ახალ სტატუსს აქვეყნებს, სადაც დედაზე და მის როლზე საუბრობს:
„თუ მამა არის კანონი, კულტურა და „არა“, დედა არის თავად ბუნება, მატერია და უპირობო „კი“. ლათინური სიტყვა Mater (დედა) ეტიმოლოგიურად უკავშირდება Materia-ს (ნივთიერება/მატერია). ის არის ის ნიადაგი, საიდანაც აღმოცენდება სიცოცხლე და რომელსაც საბოლოოდ უბრუნდება ყველა ცოცხალი არსება.
დღეს, ვისაუბროთ ფიგურაზე, რომელიც ჩვენი ფსიქიკის „ფუნდამენტს“ წარმოადგენს. ვინ არის „დიდი დედა“ ჩვენს არაცნობიერში?
სითბოს ინსტინქტი: ჰარლოუს მაიმუნები და „მიჯაჭვულობა“
თუ მამის ფენომენი სოციალური აჯანყებით (ტოტემით) იწყება, დედის ფენომენი იწყება ბიოლოგიური გადარჩენით. ფსიქოლოგიაში დედის არქეტიპის ყველაზე დრამატული დადასტურებაა ჰარი ჰარლოუს ცნობილი ექსპერიმენტი რეზუს-მაკაკებზე.
ჰარლოუმ მაიმუნის შვილებს ორი ხელოვნური „დედა“ შესთავაზა: ერთი იყო მავთულისგან გაკეთებული, რომელსაც რძე ჰქონდა (კვება), ხოლო მეორე — რბილი ნაჭრისგან, რომელსაც რძე არ ჰქონდა (სითბო). შედეგი შოკის მომგვრელი აღმოჩნდა: მაიმუნები მავთულის „დედასთან“ მხოლოდ ჭამის დროს მიდიოდნენ, დანარჩენ დროს კი მშივრები ეხუტებოდნენ რბილ, ნაჭრის „დედას“.
ფსიქოლოგიური დასკვნა: დედა — ეს არ არის მხოლოდ „მიმწოდებელი“. ეს არის უსაფრთხოების განცდა. ბრიტანელი ფსიქოანალიტიკოსი დონალდ ვინიკოტი ამას „ჰოლდინგს“ უწოდებდა — დედის უნარს, ემოციურად „დაიტიოს“ და დაამშვიდოს ბავშვის შფოთვა. თუ მამა სინდისია, დედა არის ემოციური კონტეინერი, რომლის გარეშეც ფსიქიკა იშლება“, - წერს რამაზ გიგაური.
⭕ ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕„ბოღმა მეხსიერებაა, რამაც საკუთარი სიყვარული დაივიწყა...“ - გიორგი ლობჯანიძე
