„იმისთვის რომ გვქონდეს კონტროლი, უნდა ვიყოთ ბავშვების მეგობრები და არა დამსჯელები“ - ინფორმაცია მშობლებისთვის

ჩვენ ამას „სიყვარულს“ და „ზრუნვას“ ვარქმევთ, თუმცა რეალობა სხვაგვარია: რაც უფრო ვუჭერთ მარყუჟს, მით უფრო ხელიდან გვეცლება ბავშვის ქცევა.

 რა ხდება მაშინ, როცა შვილს ყოველ ნაბიჯზე ვაკონტროლებთ?

​ვკარგავთ ნდობას (და რეალურ კონტროლს): ბავშვი, რომელიც გრძნობს, რომ მას არ ენდობიან, სწავლობს იდეალურად ტყუილს და დამალვას.

შედეგად, ჩვენ ვკარგავთ კავშირს მის რეალურ ცხოვრებასთან. ​ვკლავთ მის თვითშეფასებას: მუდმივი კონტროლით ბავშვს ვუგზავნით მესიჯს: „შენ თვითონ ვერაფერს გააკეთებ, შენ სუსტი ხარ, მე უკეთ ვიცი“.

ასე იზრდებიან დამოკიდებული, უინიციატივო და შფოთვიანი ზრდასრულები. ​ვიღებთ პროტესტს: ადრე თუ გვიან (განსაკუთრებით გარდატეხის ასაკში), ეს კონტროლი გადაიზრდება ძლიერ პროტესტში, აგრესიასა და მშობლისგან სრულ გაუცხოებაში.

როგორ შევცვალოთ მიდგომა?

​ჩვენი მიზანია გავზარდოთ არა „მორჩილი“, არამედ დამოუკიდებელი და პასუხისმგებლობიანი ადამიანი.

პასუხისმგებლობას კი ბავშვი მხოლოდ მაშინ სწავლობს, როცა არჩევანის თავისუფლება აქვს. მიეცით შეცდომის დაშვების უფლება: თუ კი არცერთი შეცდომის დაშვების საშუალებას არ მივცემთ, ის ვერასდროს ისწავლის საკუთარ შეცდომებზე.

გააფართოვეთ თავისუფლების საზღვრები: მიეცით უფლება თავად გადაწყვიტოს, რა ჩაიცვას (თუნდაც შეუხამებელი ტანსაცმელი), რომელი საგნიდან დაიწყოს გაკვეთილების მზადება ან როგორ გადაანაწილოს მეცადინეობის დრო.

იყავით მხარდამჭერი და არა პოლიციელის მსგავსი: ბავშვმა უნდა იცოდეს, რომ თუ შეცდომას დაუშვებს, სახლში არა სასჯელი და ყვირილი, არამედ გაგება და დახმარება ელოდება.

​ბავშვის აღზრდა ეს არის პროცესი, სადაც ნელ-ნელა უნდა გავუშვათ ხელი, რათა მან დამოუკიდებლად ცხოვრება ისწავლოს.

ასევე დაგაინტერესებთ:

⭕„მთელი სამყარო ხარ, ადამიანო და მას უყვარხარ როგორც საკუთარი შვილი...“ - თეოდორე გიგნაძის ქადაგება

⭕„განსაკუთრებით საშიშია სიცრუე და ვინმესთვის ცუდის სურვება...“ - რას წერს ფენშუის სპეციალისტი

⭕28 ივნისს შიო მესამე სამების ტაძარში აბიტურიენტებს დალოცავს