ხანდახან ვერ ვაცნობიერებთ, რამდენად მნიშვნელოვანია ადამიანი ჩვენთვის, სანამ არ წავა. ეს იმიტომ ხდება, რომ ადამიანებს ვეჩვევით.
როდესაც ვინმე ყოველთვის ჩვენ გვერდითაა, გვგონია, რომ ეს სულ ასე იქნება. არც კი ვფიქრობთ იმის ალბათობაზე, რომ ერთ დღეს შესაძლოა ეს ადამიანი დავკარგოთ.
ამას რამდენიმე მიზეზი აქვს:
პირველი - ჩვევა ნაკლებად ყურადღებიანს გვხდის.
ადამიანს ყოველდღე ვხედავთ და ვწყვეტთ მისი კარგი თვისებების შემჩნევას.
მაგალითად, შეიძლება არ დავაფასოთ მეგობარი, რომელიც ყოველთვის მზადაა დასახმარებლად, რადგან ვფიქრობთ: „ის ხომ მაინც სულ აქ იქნება, ეს ნორმალურია“.
მეორე - ადამიანები ხშირად დაკავებულნი არიან საკუთარი პრობლემებით.
ბევრი საზრუნავი გვაქვს სამსახურში, სწავლას თუ პირად ცხოვრებაში. უბრალოდ არ გვრჩება დრო, შევჩერდეთ და დავფიქრდეთ, რამდენად მნიშვნელოვანია ჩვენთვის მშობლები, მეგობრები თუ პარტნიორი.
როდესაც ადამიანი მიდის მაგალითად, გადადის სხვა ქალაქში, როცა ურთიერთობა სრულდება, ან ყველაზე სავალალო, როდესაც ვინმეს სამუდამოდ ვკარგავთ, ყველაფერი იცვლება.
უცებ გვახსენდება ყველა ის კარგი მომენტი, რაც ერთად გაგვიტარებია. ვიწყებთ იმის გაგებას, თუ რას ნიშნავდა ეს ადამიანი სინამდვილეში ჩვენთვის. გვენატრება მისი ხმა, ღიმილი, მხარდაჭერა. მხოლოდ მაშინ ვაცნობიერებთ, რომ არასდროს გვითქვამს მისთვის, თუ რამდენად ვაფასებდით.
სწორედ ამიტომ არის მნიშვნელოვანი დავაფასოთ ადამიანები მაშინ, სანამ ჯერ კიდევ ჩვენ გვერდით არიან.
არ უნდა დაველოდოთ, სანამ ძალიან გვიან იქნება „მადლობის“ ან „მიყვარხარს“ თქმა. ცხოვრება მოკლეა და არასდროს ვიცით, რამდენი დრო გვაქვს დარჩენილი იმ ადამიანებთან, ვინც გვიყვარს.
ჯობს სიყვარული და მადლიერება ყოველდღე გამოვხატოთ და არა მხოლოდ მაშინ, როცა ვინმეს დავკარგავთ.
ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕პატარა კვირტი, უზარმაზარი ძალა - რატომ უნდა იყოს მიხაკი თქვენს ყოველდღიურობაში?
