ფსიქოთერაპევტი ლეილა ლომუაშვილი სოციალურ ქსელში ვიდეომიმართვას ავრცელებს, სადაც ადამიანებში მომატებულ შფოთვის დონესა და გამოსავალზე საუბრობს.
მისი თქმით, კვლევების მიხედვით, თუ ადამიანს ბავშვობაში არ ჰყავდა ასეთი ზრდასრული, ვისთანაც რთულ სიტუაციებში მივიდოდა მხარდასაჭერად, თუ ირგვლივ მყოფი ზრდასრულები იყვნენ ემოციურად არასტაბილურები, ხოლო კომუნიკაციაში სისტემატურად იყო იგნორირება, უარყოფა, ფსიქოლოგიური ზეწოლა – ასეთი ბავშვის ნერვული სისტემა მუდმივი დატვირთვის ქვეშ იმყოფებოდა, რის შედეგადაც ტვინის მუშაობაში ცვლილებები მოხდა:
„ᲠᲐᲢᲝᲛᲐᲐ ᲨᲤᲝᲗᲕᲘᲡ ᲓᲝᲜᲔ ᲛᲐᲦᲐᲚᲘ ᲓᲐ ᲠᲐ ᲐᲠᲘᲡ ᲒᲐᲛᲝᲡᲐᲕᲐᲚᲘ?
მიჯაჭვულობის თეორიის კვლევების მიხედვით, თუ ადამიანს ბავშვობაში არ ჰყავდა ასეთი ზრდასრული, ვისთანაც რთულ სიტუაციებში მივიდოდა მხარდასაჭერად, თუ ირგვლივ მყოფი ზრდასრულები იყვნენ ემოციურად არასტაბილურები, ხოლო კომუნიკაციაში სისტემატურად იყო იგნორირება, უარყოფა, ფსიქოლოგიური ზეწოლა – ასეთი ბავშვის ნერვული სისტემა მუდმივი დატვირთვის ქვეშ იმყოფებოდა, რის შედეგადაც ტვინის მუშაობაში ცვლილებები მოხდა. ზოგიერთი უბანი გამოირთო, ზოგი კი პირიქით, აღარ ითიშება, და ეს არ არის პირადი თავისებურება ან ილუზია.
ამ ყველაფრის გამო, ზრდასრულ ასაკში ასეთ ადამიანს უვითარდება სპეციფიკური მდგომარეობა – შფოთვის მაღალი დონე აღქმის დარღვევებთან ერთად.
ამის მიუხედავად, ამ ადამიანს შეუძლია დიდხანს იცხოვროს ისე, რომ ეს მდგომარეობა ვერ დააკავშიროს თავის ბავშვობის გამოცდილებასთან. კონტროლი, შფოთვა, ემოციური დისტანცირება, მტკივნეული მიჯაჭვულობა აღიქმება როგორც ხასიათის თვისებები ან პირადი თავისებურებები.
და თუ ასეთი ადამიანი მაინც მივა თერაპიამდე, მასში ფოკუსი მიმართული იქნება თვითრეგულაციის ჩამოყალიბებაზე, რათა დაუბრუნდეს შინაგანი სტაბილურობის და მდგრადობის შეგრძნება.
თერაპია ხელს უწყობს შენელებას, გარჩევას, სად არის წარსული და სად არის აწმყო, და ნაბიჯ-ნაბიჯ ამცირებს შინაგან დაძაბულობას.
თანდათანობით მოდის ცვლილებებიც. მცირდება შფოთვის საერთო დონე, იზრდება მოქნილობა ურთიერთობებში, მტკიცდება თვითრეგულაცია, ჩნდება მეტი თავისუფლება რეაქციებისა და მოქმედებების არჩევისას, ასევე საყრდენი საკუთარ თავზე“, - წერს ლეილა ლომუაშვილი.
ასევე დაგაინტერესებთ:
