პიროვნების დეპრესიული სტრუქტურა: დანაკარგი და შინაგანი ბრალდება.
ნენსი მაკ უილიამსი დეპრესიულ და მაზოხისტურ სტრუქტურებს ხშირად ერთად განიხილავს, რადგან ისინი მართლაც ერთი მედლის ორი მხარეა. ორივეს საფუძველი დანაკარგის შიში და დაბალი თვითშეფასებაა.
თუმცა, მათ შორის მთავარი განსხვავებაა:
• მაზოხისტი თავის ტანჯვას სხვებს „ახვევს თავს“, რათა მათში დანაშაულის გრძნობა გამოიწვიოს.
• დეპრესიული ტიპი კი მთელ ბრალდებას საკუთარი თავისკენ მიმართავს.
მას სჯერა, რომ ის არის „ცუდი“, რის გამოც სამყარო ან საყვარელი ადამიანები მას ტოვებენ, თუმცა
შეგახსენებთ:
პიროვნების ტიპი არ არის დიაგნოზი ეს არის სტრუქტურირებული ახსნა იმის,თუ როგორ ვრეაგირებთ სტრესზე, როგორ ვაგებთ ურთიერთობებს და რა არის ჩვენი შინაგანი კონფლიქტი.
განვიხილოთ დეპრესიული ტიპი 10 სიტუაციაში:
1. პირადი ურთიერთობები: მიტოვების შიში.
მათთვის ნებისმიერი დისტანცია პარტნიორის მხრიდან აღიქმება, როგორც განაჩენი.
• მაგალითი: თუ პარტნიორი უხასიათოდაა, დეპრესიული ტიპი მაშინვე ფიქრობს: „რა დავაშავე? ალბათ ჩემი ბრალია, რომ ის ასეა“. ის ყველაფერს აკეთებს, რომ პარტნიორი ასიამოვნოს, რადგან არ მიატოვონ.
2. კარიერა: დაუღალავი შრომა აღიარებისთვის.
ისინი არიან საოცრად კეთილსინდისიერი თანამშრომლები, რადგან ეშინიათ, რომ პატარა შეცდომაც კი მათ „უსარგებლობას“ დაამტკიცებს.
• მაგალითი: ისინი იშვიათად ითხოვენ ხელფასის მომატებას ან დაწინაურებას, რადგან ქვეცნობიერად სჯერათ, რომ ამას არ იმსახურებენ.
3. რეაქცია კრიტიკაზე: სრული თვითგვემა.
კრიტიკა მათთვის არის დასტური იმისა, რომ ისინი მართლაც არაფრად ვარგან.
• მაგალითი: თუ მათ შენიშვნას მისცემთ, ისინი არ ბრაზდებიან. პირიქით, გეთანხმებიან და შესაძლოა დიდხანს იტანჯონ ამის გამო, რადგან კრიტიკამ მათი ისედაც მყიფე თვითშეფასება დაანგრია.
4. კონფლიქტური სიტუაციები: დათმობა მშვიდობისთვის.
კონფლიქტი მათთვის აუტანელია, რადგან აგრესიის გამოხატვა „ცუდ ადამიანობად“ მიაჩნიათ.
• მაგალითი: კამათისას ისინი ყოველთვის პირველები იხდიან ბოდიშს, მაშინაც კი, თუ მართლები არიან, ოღონდ დაპირისპირება დასრულდეს.
5. სოციალური შეკრებები: სხვისი კომფორტის სადარაჯოზე.
წვეულებაზე ისინი ცდილობენ იყვნენ მაქსიმალურად „მოსახერხებლები“ და სასარგებლოები.
• მაგალითი: ისინი არიან ის ადამიანები, რომლებიც სხვებს სასმელს უვსებენ, ეხმარებიან მასპინძელს ალაგებაში და ცდილობენ არავის შეუქმნან დისკომფორტი თავიანთი არსებობით.
6. მშობლობა: გადაჭარბებული პასუხისმგებლობა.
როგორც მშობლები, ისინი მუდმივად შიშობენ, რომ საკმარისად კარგები არ არიან.
• მაგალითი: თუ ბავშვს რამე პრობლემა აქვს, დეპრესიული მშობელი ამას საკუთარ პედაგოგიურ კრახად აღიქვამს და საკუთარ თავს დაუნდობლად სჯის.
7. გადაწყვეტილების მიღება: სხვების ინტერესების გათვალისწინება არჩევანის გაკეთებისას.
ისინი საკუთარ სურვილებს ბოლო ადგილზე აყენებენ.
• მაგალითი: პროფესიის ან თუნდაც სადილის შერჩევისას, ისინი იკითხავენ: „შენ რა გინდა?“, რადგან საკუთარი სურვილების გამოხატვა მათთვის ეგოიზმია.
8. დასვენება: დანაშაულის გრძნობა უმოქმედობის გამო.
მათთვის რთულია უბრალოდ დასვენება, რადგან ჰგონიათ, რომ ამ დროს „არაფერს სასარგებლოს არ აკეთებენ“.
• მაგალითი: შაბათ-კვირას წოლისას მათ შესაძლოა სინდისი ქენჯნიდეთ: „ამდენი საქმეა, შენ კი აქ ფუჭად დროს კარგავ“.
9. დამოკიდებულება სხვების მიმართ: გადაჭარბებული ემპათია.
ისინი საოცრად მგრძნობიარენი არიან სხვისი ტკივილის მიმართ, რადგან საკუთარი ტკივილი კარგად იციან.
• მაგალითი: ისინი საუკეთესო მსმენელები არიან. ყოველთვის მზად არიან დაგეხმარონ, თუმცა თავად იშვიათად ითხოვენ დახმარებას, რათა სხვას ტვირთად არ დააწვნენ.
10. კრიზისი: შინაგანი ჩაქრობა.
რთულ პერიოდში ისინი არ ყვირიან და არ ითხოვენ შველას. ისინი უბრალოდ „ქრებიან“.
• მაგალითი: დეპრესიული ტიპი კრიზისისას წყვეტს კვებას, ძილს ან საერთოდ კონტაქტს, რადგან გრძნობს, რომ სამყარომ მასზე საბოლოოდ თქვა უარი.
როგორ მივიღოთ და როგორ ვიურთიერთოთ დეპრესიულ ადამიანთან?
დეპრესიული სტრუქტურის ადამიანები ხშირად არიან გარშემომყოფებისთვის ყველაზე საყვარელი და „თბილი“ ადამიანები, თუმცა მათ თავად ძალიან უჭირთ ამ სიყვარულის დაჯერება.
• გამოხატეთ მადლიერება: მათთვის ძალიან მნიშვნელოვანია იცოდნენ, რომ მათ შრომას და არსებობას ფასი აქვს. პატარა მადლობაც კი მათთვის შინაგანი დასტურია, რომ „კარგები“ არიან.
• ნუ გაუბრაზდებით მათ სევდას: ნუ ეტყვით: „გაიღიმე, ყველაფერი კარგადაა“. ეს მათში კიდევ უფრო მეტ დანაშაულის გრძნობას იწვევს, რადგან „ვერ ახერხებენ“ იყვნენ მხიარულები თქვენთვის.
• იყავით საიმედონი: მათთვის მიტოვება ყველაზე დიდი ტრავმაა. თუ დაჰპირდით, აუცილებლად შეუსრულეთ. სიმყარე და სტაბილურობა მათ ამშვიდებს.
• წაახალისეთ მათი „ეგოიზმი“: როცა ისინი რამე სურვილს გამოთქვამენ, მხარი დაუჭირეთ. დაეხმარეთ გააცნობიერონ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა დანაშაული არ არის.
• ნუ დაეთანხმებით მათ თვითკრიტიკას: როცა ისინი საკუთარ თავს აკრიტიკებენ, მშვიდად, ფაქტებით აჩვენეთ მათი რეალური ღირსებები.
საინტერესოა, რომ მაზოხისტური და დეპრესიული სტრუქტურები ხშირად ერთი მედლის ორი მხარეა. თუ მაზოხისტი თავის ტანჯვას გარეთ „გამოიტანს“, რათა სხვამ დაინახოს მისი სიმძიმე, დეპრესიული ტიპი მთელ ამ სიმძიმეს საკუთარ თავში მარხავს.
ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕ახალციხეში მომხდარ ავარიას 2 ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა
⭕„როდესაც ადამიანი სისტემატურად თრგუნავს საკუთარ „არას“, სხეული რჩება ქრონიკულ დაძაბულობაში და იწყებს სხვა ენაზე ლაპარაკს...“ - რას წერს ნატა გაგუა
