Digest Logo

რატომ ვიწესებთ ვიწრო საზღვრებს? - ფსიქოლოგი საკუთარი მასშტაბის შიშზე

1782763596
თევზები თევზები

ხშირად ადამიანებს რეალურად წარუმატებლობის კი არა, საკუთარი მასშტაბისა და წარმატების ეშინიათ.

რატომ ვიწესებთ ხელოვნურ, ვიწრო საზღვრებს მაშინ, როცა ჩვენი პოტენციალი გაცილებით მეტს ითხოვს?

ამას რამდენიმე კონკრეტული მიზეზი აქვს:

1. „იონას კომპლექსი“ და უსაფრთხოების ილუზია:

ეს ტერმინი აბრაამ მასლოუმ შემოიტანა და ნიშნავს საკუთარი საუკეთესო შესაძლებლობების შიშს. ვიწრო საზღვრებში ცხოვრება კომფორტულია, იქ ყველაფერი პროგნოზირებადია. დიდ მასშტაბზე გასვლა კი ნიშნავს ძველი, ნაცნობი იდენტობის დათმობას, რაც ფსიქიკისთვის დიდ შფოთვასთან არის დაკავშირებული.

2. პასუხისმგებლობის ტვირთი:

სანამ „პატარა“ ხარ, ნაკლები მოგეთხოვება. შეგიძლია დაადანაშაულო ამინდი, სახელმწიფო, მშობლები ან პარტნიორი. საკუთარი მასშტაბის აღიარება კი ნიშნავს, რომ მსხვერპლის როლიდან გამოდიხარ და შენს ცხოვრებაზე სრულ პასუხისმგებლობას იღებ. თავისუფლება მძიმე ტვირთია.

3. ჯგუფიდან გარიყვის შიში:

ჩვენს არაცნობიერში კვლავ ცოცხლობს ევოლუციური შიში: „თუ ზედმეტად ნიჭიერი და გამორჩეული ვიქნები, სხვები ზურგს შემაქცევენ“. ჩნდება ირაციონალური დანაშაულის გრძნობა ახლობლების მიმართ და ადამიანი ხელოვნურად "იპატარავებს" თავს, რათა დარჩეს „თავისიანად“ იქ, სადაც საშუალოობა ნორმაა.

4. ახალი მოლოდინების შიში:

თუ ერთხელ აჩვენე შენი მაქსიმუმი, ჩნდება შიში: „ახლა მუდამ ამ თამასის შენარჩუნება მომიწევს“. ვიწრო საზღვრები არის ფსიქიკის თავდაცვის მექანიზმი იმ დიდი მოლოდინებისგან, რომლებსაც გვეშინია, რომ ვერ შევასრულებთ.

5. დაბალი თვითშეფასება და თვითსაბოტაჟი:

საკუთარი მასშტაბის შიში ხშირად დაბალი თვითშეფასებიდან მოდის. როდესაც ადამიანს შინაგანად არ სჯერა საკუთარი ღირებულების, მასშტაბური მიღწევები მისთვის ფსიქოლოგიურ დისკომფორტს ქმნის. შედეგად, ირთვება თვითსაბოტაჟის მექანიზმი: ადამიანი ქვეცნობიერად ივიწროებს საზღვრებს, რადგან თვლის, რომ დიდ წარმატებას უბრალოდ „არ იმსახურებს“.

ვიწრო საზღვრები, რომლებსაც საკუთარ თავს ვუწესებთ, რეალური მოცემულობა არაა, ის ჩვენი არაცნობიერი თავდაცვის მექანიზმია. ეს არის მცდელობა, დავიცვათ საკუთარი თავი შფოთვისგან, პასუხისმგებლობისგან და იმედგაცრუებისგან. თუმცა, ფასი, რომელსაც ამ „უსაფრთხოებაში“ ვიხდით, ძალიან მაღალია, ეს ჩვენი გაუცოცხლებელი, ჩაკეტილი ცხოვრებაა.

ასევე დაგაინტერესეთ:

„სიწმინდე სხვა არაფერია, თუ არა ღვთის ნებასთან თანხვედრა“ - თეოდორე გიგნაძის ქადაგება

29 ივნისი: თარიღი, რომლის შესახებაც წინასწარ უნდა იცოდეთ - „საკუთარ თავთან გულწრფელი საუბრის დროა“

„ჩემი რონი-ექვთიმეს ნათლობა“ - ნინო მუმლაძის შვილი გაქრისტიანდა