შენ შეიძლება სამუდამოდ გიყვარდეს ადამიანი, მაგრამ მასზე უარი თქვა და რატომ არის ერთი ნაბიჯი სიყვარულიდან, სიძულვილამდე?
როდესაც ურთიერთობა კულმინაციას აღწევს, ხშირად ვხედავთ, როგორ ხდება რადიკალური ტრანსფორმაცია ის, ვინც გუშინ ჩვენი სამყაროს ცენტრი იყო, დღეს შეიძლება უდიდესი ბრაზის და აგრესიის ობიექტად იქცეს. ეს არ არის უცნაურობა, ეს ადამიანის ფსიქიკის ყველაზე მძლავრი კანონზომიერებაა.
ხანდახან წასვლა არის ფსიქოლოგიური სიმწიფის და თვითგადარჩენის აქტი. სიყვარული, როგორც გრძნობა, ყოველთვის არ ნიშნავს ერთად ყოფნის შესაძლებლობას.
როცა ურთიერთობაში იკარგება საკუთარი თავი, უსაფრთხოება, ფსიქიკური ან ფიზიკური ჯანმრთელობა. ადამიანი ხვდება, რომ ამ კავშირში ის კვდება.
შეიძლება გიყვარდეს ადამიანი, მაგრამ მისი ცხოვრების წესი, არჩევანი ან მიზნები აბსოლუტურად შეუთავსებელი იყოს შენს ბუნებასთან.
როცა ხვდები, რომ შენი გრძნობა არის ოკეანე, მეორე მხარეს კი მშრალი სანაპირო. უარის თქმა ამ დროს საკუთარი ღირსების დაცვაა.
ეს არის მომენტი, როცა ცნობიერება იმარჯვებს ბრმა მიზიდულობაზე. შენ უარს ამბობ არა გრძნობაზე (რადგან გრძნობას ღილაკით ვერ გამორთავ), არამედ ამ გრძნობის რეალიზაციაზე კონკრეტულ ადამიანთან. ეს არის გადაწყვეტილება: „მე შენ მიყვარხარ, მაგრამ საკუთარი თავი უფრო მეტად მიყვარს იმისთვის, რომ ნება მოგცე დამანგრიო“.
სიძულვილი სიყვარულის საპირისპირო გრძნობა არ არის. სიყვარულის საპირისპირო არის ინდიფერენტულობა (გულგრილობა).
სიძულვილი და სიყვარული ორივე უზარმაზარი ემოციური ინვესტიციაა.
ურთიერთობის შემდეგ პიროვნების მიმართ სიძულვილი, ფაქტობრივად არის დაზიანებული, იმედგაცრუებული და მიტოვებული იგივე სიყვარული.
როდესაც ადამიანი, ვისაც ყველაზე მეტად ენდობოდი და ვის წინაშეც ბოლომდე გაშიშვლდი (ემოციურად), ამ სიშიშვლეს შენს საწინააღმდეგოდ იყენებს. რაც უფრო ღრმაა ნდობა, მით უფრო დამანგრეველია იმედგაცრუება. ეს ტკივილი იმდენად აუტანელია, რომ ფსიქიკა თავდაცვის მიზნით ტკივილს დაუყოვნებლივ გარდაქმნის აგრესიად (სიძულვილად), რადგან სიძულვილი უფრო „აქტიური“ და ძლიერი პოზიციაა, ვიდრე მსხვერპლის როლში ყოფნა.
როდესაც შენს საუკეთესო ნაწილს, დროს, ემოციას და რესურსს დებ ადამიანში, ის კი ამას იღებს როგორც მოცემულობას ან უარესი და თელავს. როცა ხვდები, რომ შენი „წმინდა“ გრძნობა გამოიყენეს, სიყვარული წამებში შეიძლება გადაიზარდოს მძაფრ სიძულვილში.
როდესაც ხვდები, რომ კვლავ მიჯაჭვული ხარ მასზე, ვინც გტკენს. ამ დროს ხშირად გეზიზღება არა მხოლოდ ის ადამიანი, არამედ საკუთარი თავიც ამ სისუსტის გამო. ეს შინაგანი კონფლიქტი გარეთ პროეცირდება და პარტნიორის მიმართ უზარმაზარ სიძულვილად ვლინდება.
სანამ ადამიანს გულმოდგინედ გეზიზღება, შენ ისევ მასზე ხარ მიჯაჭვული. სიძულვილი არის უხილავი თოკი, რომელიც იმავე ძალით გბოჭავს მასთან, რითაც სიყვარული. ნამდვილი გათავისუფლება და უარის თქმა მოდის მაშინ, როდესაც ეს ცეცხლი (იქნება ეს სიყვარული თუ სიძულვილი) ნელ-ნელა ცივდება და გადადის მშვიდ, ნეიტრალურ გულგრილობაში.
ალბათ სამწუხაროა, მაგრამ „სანამ გძულს, სინამდვილეში გიყვარს“, უბრალოდ გტკივა, ეს სიყვარული.
ასევე დაგაინტერესებთ:
⭕„თუ მართლა გვიყვარს ჩვენი შვილები, უნდა ვაღიაროთ ეს ამბავი...“ - რას წერს მეტაფიზიკოსი ვატო მსხილაძე
🎥 როგორ აღნიშნა მანუ მურღულიამ დაბადების დღე - კადრები წვეულებიდან
